Totem, The Story
Dieren | De kat
|
05 November 2011 | 18:01:17
Toen onze oude kater doodging was het zo leeg in huis.
Dat ik er al gauw weer een poes bij wilde.
Leek mij ook gezellig voor Mazzel, nu hij nog jong en speels is.
In de supermarkt hingen geen briefjes met aangeboden kittens, en voor Marktplaats wordt gewaarschuwd omdat er veel handelaren actief zijn.
Dus besloot ik het plaatselijke Asiel eens te bellen.
"Ja hoor", zei de telefoniste.
"Wij hebben nog kittens en u bent van harte welkom."
Dus samen met een vriendin gaan kijken om Julian op zijn verjaardag de verrassing van zijn leven te bezorgen.
Bij binnenkomst vertelt over de lange lijdensweg van onze vorige kat en uitgelegd dat we op zoek zijn naar een Knuffel.
Geslacht en hoe hij er uit ziet maakt niet uit.
We hadden gehoopt de kittens gezellig te zien rondrennen.
En afgesproken dat degene die op ons af zou komen "hem" zou worden.
Maar de kittens blijken in kooitjes te zitten, en op ons verzoek of we er één uit mogen halen wordt nogal terughoudend gereageerd.
We doen het toch, want je kiest wel een dier voor de komende 15 jaar.
Uiteindelijk valt onze blik op een rood/wit poesje, dat keihard snort, onophoudelijk kopjes geeft en een lieve, timide indruk maakt.
Ik vraag naar haar achtergrond en de asielmedewerkster legt uit dat het poesje met haar moeder gekomen is en dat de kittens rond 8 weken naar een gastgezin gaan om te socialiseren (lees te wennen aan mensen, kinderen, en huiselijke geluiden).
Over het poesje zelf weet ze weinig te vertellen.
Ik besluit de gok te wagen, en vertrek 2 dagen later met een jarige, dolgelukkige Julian naar het asiel om zijn poesje te halen.
We krijgen een paspoortje mee,ik vraag nogmaals naar haar achtergrond maar krijg niet veel meer te horen dan dat het poesje samen met haar moeder in het asiel is beland.
Eenmaal thuis beginnen mij dingen op te vallen.
Zo ligt Totem uuuuurenlang te slapen, hijgt ze na een rondje rennen, en is ze erg klein voor haar leeftijd.
Na een week vertrouw ik het niet en besluit ik het asiel te bellen.....
Achter het Scherm
Werk
|
28 Oktober 2011 | 11:22:54
~Bij gebrek aan strandbeelden eigen foto in de panoramawand gebruikt bij het item: zomer in oktober~
Regelmatig krijg ik de vraag wat ik als regisseur van een Nieuws- en Sportprogramma nu precies doe.
Van een filmregisseur weten de meeste mensen het wel, maar meercameraregie is toch weer nét anders.
Het belangrijkste verschil is dat ik niet over de inhoud ga.
Ben er uiteraard wel nauw bij betrokken, maar er is een redactie die (na research) mogelijke onderwerpen inbrengt.
Eind- en hoofdredactie beslissen welke items in productie worden genomen en sturen verslaggevers op pad.
Aan de hand daarvan stelt de eindredacteur een inhoudelijk draaiboek samen.
Dat draaiboek werk ik dan technisch uit:
beslis welke camera op welke positie staat, en wie in beeld neemt, verzin wat er in de panoramaschermen achter de presentator moet komen, bedenk samen met een grafisch ontwerper hoe animaties er uit moeten zien en neem interviews met meerdere camera's op lokatie op (zoals met de Deense premier, Bill Clinton, de directeur van Shell, president van de Ned. Bank Wellink en Prinses Maxima).
Tijdens de liveuitzending geef ik aan welke bron " actual " wordt gezet, ofwel: wat de kijker te zien krijgt op welk moment..
~zo'n 40 monitoren hebben we in de regiekamer om camera's, inkomende satellietverbindingen, reportages, titels etc te kunnen afkijken, in het scherm met de rode rand schakel je wat de kijker thuis te zien krijgt~
Tijdens de uitzending werk ik nauw samen met een regie-assistente (die het draaiboek maakt, zorgt voor de titels en voorcued) en een technische crew bestaande uit cameramensen, belichters, een geluid, beeld en schakeltechnicus. Een mannetje of 15 dus.
Zoals Joost Prinsen ooit zei: "televisie maken is nog een heel gedoe".
Maar wel een gedoe, waarbij iedere dag anders is en je vrijwel nooit een dull moment hebt.
Toevallig heeft de NTR vorige week een leuke documentaire uitgezonden over het NOS Journaal. Achter de schermen zie je hoe een uitzending tot stand komt, wat daarbij allemaal komt kijken en (bijna) mis kan gaan.
Van een verslaggever waarmee tijdens beschietingen in Libie de verbinding wegvalt, tot
en met de grapjes tijdens het testen van een satellietverbinding.
Je moet er wel even voor gaan zitten, want het programma is 25 minuten.
Maar zéker de moeite van het kijken waard.
En "en passant" krijg je zo ook een kijkje in de keuken van de Regie..
Birthday Boy
Verjaardag
|
17 Oktober 2011 | 23:04:37
Vorige week was Julian jarig en dat hebben we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan.
Julian zit, ondanks dat hij net 11 is, in groep 8, gaat volgend jaar naar de Middelbare School en ik vrees dat je daar niet meer met een traktatie aan hoeft te komen..
Dus zijn we nog 1 keer los gegaan.
Tegenwoordig tref ik mijn telefoon regelmatig leeg aan omdat Julian er stiekem urenlang Angry Birds op speelt.
Voor wie dat niets zegt: je schiet kwaaie vogels (de zgn Angry Birds, en nee geen idee waarom ze zo kwaad zijn) met een catapult af op een stellage met varkentjes, die je zo moet raken dat de hele boel instort.
Als traktatie hebben we 30 Angry Bird cakelollies gemaakt.
De gezichtjes zijn van marsepein en moest ik in 1 keer met vaste hand in de warme chocolade drukken.
Ik zeg: respect to myself.
Gelukkig had ik hulp van een Meesterbakker (de oma van Romy) net zo'n freak als ik.
Want wat een werk !
Zaterdag kwam de familie en hadden we voor de gelegenheid een Angry Bird taart gemaakt.
De neefjes (inmiddels allemaal al weer 4) waren er ook.
Het was een gezellige chaos.
En zondag was Julians Birthday Beachparty.
In februari vorig jaar kwamen we langs The Beach, een indoorstrandpaviljoen, en sindsdien wist Julian het zeker: hier wilde hij zijn verjaardag vieren !
We hebben er een beachvolleybalveld gehuurd, gegeten en een estafette vijfkamp gespeeld.
Eén van de onderdelen:"how to make a mummie" ofwel transformeer je teamgenoot zo snel mogelijk in een mummie"
" Mijn leukste verjaardag ooit" vond Julian.
Weet niet of hij daarmee zijn feest bedoelt, of toch zijn verjaardagskadootje.
Want mogen we jullie even voorstellen:
Julian heeft de naam verzonnen.
Heb die even opgezocht in Wikipedia en las tot mijn verbazing:
" Een wezen, voorwerp, mens of dier, waarmee een bijzondere band wordt gevoeld".
Toepasselijker kan niet na alle ellende rond de dood van onze oude kater.
Iedereen is weer blij, zelfs onze Huis-Hooligan Mazzel.
En zo kwam er een eind aan een enerverende feestweek.
Video Move Like Jagger
Kinderen | Dans
|
12 Oktober 2011 | 10:17:55
Na een feestelijk, maar heftig weekend (Julian werd 11 ! foto's volgen) net even aan het bijkomen op de bank toen de montage van de video die we tijdens Timo's feestje hebben opgenomen in de mailbox viel.
Wauw, echt super geworden !
Met dank aan cameraman Timothy Valkenhof van DutchView !
Moves like Jagger
Kinderen | Dans
|
25 September 2011 | 22:38:56
En zo vlogen er weer 2 weken voorbij..
Drukke weken zoals altijd aan het begin van het nieuwe seizoen.
Timo was vrijdag jarig, samen met dansjuf Rox, cameraman Timothy en natuurlijk de ouders van Timo hebben we de videoclip Moves like Jagger nagemaakt.
Met alle genodigde kinderen in de hoofdrol.
Julian was jammer genoeg ziek en heeft tussen de opnamen door rillend onder de terrasverwarming gelegen.
Met dank aan de gezinsverpakking paracetamol van de firma Bayer kon hij toch nog meedoen
Verder was het natuurlijk weer Prinsjesdag (nee regisseer niet de rijtoer, maar wel de achtergronden in de avond)..
waren we druk met de grafische vormgeving van de Miljoenennota.. die voortijdig uitlekte. .
.. het spelen van taxi-chauffeur (want Julian had een (street)dansoptreden in de stad en moest 3x per week oefenen..)
en het opnemen van een interview met de president van Finland, nee jammer genoeg niet in Finland, maar gewoon in The Hague...
Tussen de bedrijven door een uitnodiging voor Julians verjaardag gemaakt en samen met hem een thema voor zijn feestje verzonnen. (over 2 weken wordt hij alweer 11)..
Het wordt een Beachparty dit jaar ! "Weer of geen weer"
Hoe we dat doen blijft nog even een verrassing
En avonden zitten stoeien met mijn nieuwe montageprogramma van AVID, dat veel uitgebreider en sneller, maar ook ingewikkelder is. Pffff.
Maar het is gelukt, de film van onze vakantie naar Turkije is klaar.
Boy am I proud.
15 minuten is ie geworden, mijn eerste bijna speelfilm
Schrik niet, deze videoclip is de gekuisde versie van slechts een minuut !
Royal Holiday
Vakantie | Vakantie
|
05 September 2011 | 22:25:34
Ok, ik geef het toe.
Beetje decadent misschien, 2x binnen een maand op vakantie.
Maar vorig jaar moest ik het met een weekje doen.
Dat zouden we dit jaar natuurlijk anders aanpakken.
Eerst naar Venetie, cultuursnuiven, en vervolgens genieten in eigen land van een heerlijke zomer.
Als we de voorspellingen van Piet Paulusma en al die andere zelfbenoemde weerdeskundigen (die ook de koude winter goed voorspeld hadden) tenminste moesten geloven.
De afloop laat zich raden....
Met een vliegtuig vol Nederlanders vluchtten we uiteindelijk naar Turkije, waar we (samen met Romy & family) een heerlijke week in het net geopende Royal Holiday Palace in Antalya doorbrachten...
Twee keer kwam ik nog in de verleiding iets te gaan doen: toen bleek dat je een dansklas kon volgen van Russische dansers. En toen ik gevoel had inmiddels 5 kilo te zijn aangekomen van het ultra all inclusive buffet.
Gelukkig hield de temperatuur, een kleine 45 graden, mij tegen.
Heb het dus bij de glijbanen gehouden
Toen we na een week weer landden op Schiphol wachtte ons een vertrouwd beeld.
"Welkom terug in HELland" verzuchtte Julian.
Eén voordeel heeft het wel: je bent bijna blij, dat je weer lekker binnen op je werk zit. ....Bijna dan he..
De meest romantische stad op aarde, gebouwd op 120 eilandjes en omgeven door water.
En autovrij, dus namen we vanaf het vliegveld de boot richting het San Marco plein, met zijn basiliek, dogenpaleis en campanile die de pracht uitstralen van een schitterend verleden.
Ons hotel bevond zich op een steenworp afstand van deze pracht en praal die jaarlijks miljoenen toeristen trekt.
Dat was dan ook het enige minpuntje: om het Piazzo San Marco voor je alleen te hebben moest je er arriveren vóór de dagjesmensen.
En dus zaten Julian en ik iedere dag al om 08.30 uur de duiven (ofwel "angry birds") te voeren. Ze scheten op mijn tas en beten in mijn teen die ze voor een stuk brood aanzagen.
Maar heej, je moet íets overhebben voor een paar mooie foto's natuurlijk..
Om 9 uur arriveerden dan de eerste bussen met Japanners.
Vriendelijke mensen maar wel een beetje vreemd.
Ben je eindelijk uit die hollandse pisregen.
Zit je nog tegen mensen met paraplu's aan te kijken.
Japanners hebben namelijk een rare afwijking: ze hebben een bloedhekel aan stralend weer.
En dat voor mensen uit het Land van de Rijzende Zon..
Na het dagelijkse duivenritueel dwaalden we door de stad met zijn pittoreske steegjes, bruggetjes en pleintjes.
Al gauw kom je geen toerist meer tegen.
Wat heet: binnen een mum van tijd waren we niet alleen de weg, maar ook ons hotel kwijt.
En toen we het zat waren ?
Zetten we gewoon de nieuwe HTC met GPS van de baas aan.
We zijn dan wel in een eeuwenoude stad.
maar 't is wel 2011 hè.
~Venetie: ook bekend om het Venetiaans Carnaval, we hebben maar een oufit meegenomen, altijd handig~
Verder hebben we gegeten aan het water met uitzicht op de Rialtobrug (anno 1551), de vismarkt bezocht (hetgeen op onze nuchtere maag best een prestatie was), pootje gebaad tussen de gondels en natuurlijk urenlang geshopt.
Een dagje tv-reporter
Kinderen | Nieuws
|
17 Maart 2011 | 21:40:25
Was Julian toch zomaar een dagje reporter voor Nieuws uit de Natuur !
Samen met zijn vriendje mocht hij een deskundige van de TU Delft interviewen over het onstaan van een tsunami... en werd er een reuze vloedgolf in een waterbak van 55 meter lang gesimuleerd.
Hoe meet je een tsunami, waarom komen ze niet in Nederland voor en hoe loopt het af met de bootjes..
Je kan het morgen (vrijdag 18/3) zien in Nieuws uit de Natuur om 10.30 uur op Ned.3.
Ben echt onder de indruk wat ze in die paar uurtjes hebben neergezet.
En het was nog erg gezellig ook !
Nog even gauw richting Utrecht geraced voor glitterkleding.
Want een beetje Lady Gaga ziet er vet kék uit natuurlijk.
Inmiddels is het Kerstvakantie, en is het ondanks een dreigende, (wat mij betreft blijft het daarbij ) Elfstedentocht toch lekker rustig hier in Hilly.
Zo gaat Julian morgen naar de musical 101 Dalmatiers met een vriendinnetje en zitten we dinsdag vooraan bij het NK Schaatsen in Heerenveen.
Christmas is Chill en dus gaan wij ook even lekker onderuit.
Als je haar maar goed zit..
Mode | Feest
|
28 November 2010 | 16:15:35
't Stond al jaren op Julians verlanglijstje:
Een Hanenkam.
Dus toen hij een uitnodiging kreeg voor een discofeest met als thema "raar haar" was de beslissing snel genomen.
Maar ja, hoe maak je zo'n ding hè.
Bij gebrek aan een punker in de buurt, eerst maar eens gegoogled.
De tips varieerden van het gebruik van Stierensperma tot Behangplaksel.
Behangerslijm vond ik niet zo'n lekker idee, dus het werd stierensperma de kapper.
Advies van Harriet, waar ik zelf niet op was gekomen, maar heej ben niet voor niets blond natuurlijk.
De kapper adviseerde beton-gel van Taft.
En raadde mij aan de avond van tevoren maar eens een proefmodelletje Hanenkam te modelleren.
Het kneden ging nog wel.
Maar het resultaat viel zwaar tegen.
"Raar haar" was het zeker, maar of Julian DIT nou bedoelde ??!!!
Hij kon in ieder geval gelijk met zijn kop onder de kraan.
Hoewel een hoofdrol in de bestseller "Hoe overleef ik de HANENKAM van mijn moeder" mij best aantrekkelijk leek, toch maar mijn toevlucht tot professionals genomen.
De kapper was zo blij met deze uitdaging cq afwisseling dat ze het nog gratis deed ook. Trots ging Julian met zijn spikes naar het feest.
Het was een coole party.
Enneh.. bijkomend voordeel: zijn hanenkam deed het nog goed bij de hennetjes ook...
Op het moment dat ik maar liefst 12 lavendelblauwe tuinkussens aanschaf,(want eindelijk MIJN kleur gevonden) begint het te hozen en houdt het nooit meer op.
En dat in mijn vakantie.
Ben net als Julian 2 weken vrij.
Omdat ik niet weet hoe het van de zomer gaat lopen (verhuizing met het hele circus naar andere studio, decorbouw en proefuitzendingen nieuwe programma en natuurlijk de Verkiezingen) heb ik als schot voor de boeg nu vast vrij genomen.
Nou ja, bijna vrij.
Mijn 2e vakantiedag breng ik bij Studio Sport door.
We gaan in september met ze samenwerken dus eens een avondje meegekeken in de keuken van de piepende gympjes. Twente werd landskampioen dus viel met mijn neus in de boter
Als ik thuis kom regent het nog steeds.
Ach, 't heeft eigenlijk wel iets.
Heb je ook niet steeds de neiging uit je stoel te springen om iets te gaan doen.
Zelfs Julian wordt van schrik pas om 10.05 uur wakker.
En ik besluit aan mijn volgende Albelli boek te beginnen.
Heb vroeger balletles aan kleuters gegeven en heb nu eindelijk tijd alle foto's eens uit te zoeken en te scannen, want tot mijn schrik lijken sommige de tand des tijds minder goed te doorstaan.
Deze foto is gemaakt tijdens een fotoshoot op Kasteel Groeneveld.
We kwamen Theo en Thea tegen die met een fotoreportage voor een boek bezig waren.
Of ze samen met de kinderen mochten poseren.
Als dank zouden ze het boek toesturen.
Toen dat boek na 3 maanden kwam bleek dat ze van de foto een puzzel hadden gemaakt.
En er dus niemand herkenbaar opstond.
Achteraf kan ik er heel erg om lachen, maar teleurgesteld dat de kinderen waren !
Dit is een foto gemaakt tijdens de Mini Playbackshow waar mijn leerlingen aan meededen.
Als Frizzle Sizzle, heel actueel, want die hadden net het Nationaal Songfestival gewonnen.
De kinderen moesten officieel auditie doen voor een jury van Joop van den Ende.
Een hele belevenis natuurlijk.
Vooral als het om het gedrag van (sommige) ouders gaat.
Zo was er een meisje in dansmarieke-outfit dat 3 minuten lang dezelfde huppelpasjes maakte.
Moeder EISTE dat ze haar act een keer overnieuw mocht doen omdat de muziek te laat gestart was.
Hoe de jury ook zei dat ze echt een goed beeld hadden gekregen, de moeder schopte zo'n stennis dat het meisje inderdaad nog een keer mocht huppelen.
Het verbaasde mij niet dat ze de voorronde niet is doorgekomen
Mijn leerlingen (7 jaar) gingen wel door, kwamen in de krant (met in het midden ondergetekende) en wonnen de 3e prijs.
~4 jaar en so cute~
Werd ook regelmatig gevraagd een choreografietje te leveren voor televisieprogramma's.
Zoals hier tijdens de Tros Grote clubactie met de concurrent van Berdien Stenberg.
Weet niet meer hoe ze heet.
Alleen dat dwarsfluiten in die tijd helemaal hot was.
~Jailhouserock~
Natuurlijk organiseerde ik zelf ook voorstellinkjes. Met behulp van heel veel lieve ouders die uren op kattenkostuumpjes en balletpakjes zaten te zwoegen.
Toen ik het te druk kreeg met mijn regie-activiteiten moest ik er helaas mee stoppen.
Gelukkig doe ik af en toe nog eens iets op school, zo kan ik werk en hobby toch nog een beetje combineren.
Want de foto's mogen dan aan het verbleken zijn.
De herinneringen zullen dat nooit..
Ondertussen schijnt de zon weer.
En is het balletboek klaar.
En met die vakantie komt het ook wel goed.
We gaan volgende week lekker een paar dagen naar Eurodisney.
Mooie momenten
Kinderen | Film
|
20 November 2009 | 15:04:24
Het jaar begint alweer ten einde te lopen, en het leek mij wel leuk een reviewfilmpje te maken met de mooiste foto's van het afgelopen jaar. (de filmpjes maak ik via Onetruemedia, een online montageprogramma).
Eén probleempje: ik liep inmiddels 9 jaar achter
Daarom heb ik een compilatie gemaakt.
Julian door de jaren heen.
Mooie jaren die zijn omgevlogen..
Want wat gaat het toch snel !
Was ik best trots op het resultaat, krijg ik opeens een mailtje van YouTube dat mijn filmpje in Duitsland geweigerd is !
Kwaad om kinderopvang
Kinderen | Opinie
|
09 September 2008 | 11:26:14
Gewoonlijk schrijf ik niets over politiek. Voor deze ene keer maak ik een uitzondering.
Vandaag is de Landelijke Actiedag tegen de bezuinigingsplannen van het kabinet op de kinderopvang.
Weten jullie het nog ? In verkiezingstijd beloofde de PvdA ons gratis kinderopvang.
Helaas maakten ze een rekenfout en bleek het te duur (hoe dom is dat). Maar geen nood, er kwam geld voor oppassende opa's en oma's en de vergoedingen gingen omhoog.
Tot bleek dat mensen daar massaal gebruik van gingen maken, en het niet meer te betalen was. Fraude riep Sharon Dijksma van de PvdA. Hoezo Fraude ?? Mensen zijn meer gaan werken en gebruik gaan maken van kinderopvang. Was dat nou niet juist de bedoeling ?
In ieder geval gaat de regeling ten onder aan het eigen succes en moet er worden bezuinigd. Opa's en oma's krijgen niets meer, en gastouders nog maar 2,50 per uur in plaats van 6 euro. Daar komt toch niemand zijn bed voor uit ??
Gevolg: gastouders stoppen, en ouders zitten met de gebakken peren.
Boy, ben ik blij dat ik de kinderopvang buiten de politieke grillen om geregeld heb.
(mocht iemand Julian trouwens weer denken te herkennen, dan hoor ik het wel , Heb erg gelachen vanmorgen om het gezicht van mijn vriendin (moeder van de andere 2 kinderen), ze wist van niets en werd op school door iedereen aangesproken. Oeps, volgende keer toch maar even bellen voor de uitzending)
Verder kreeg ik een heel lief kaartje en dit t-shirt uit Amerika, als dank voor de goede zorgen.
Doe ik zeker aan op 4 november, de dag van De Amerikaanse verkiezingen.
Een historisch moment, mocht Obama winnen.
Of ik een voorkeur voor hem heb ??
Qua kleding in ieder geval wel, want om nou met McCain op mijn buik te gaan lopen ??!!
Soms vraag je je als ouder wel eens af of je het allemaal goed doet.
Toch naar je werk gaan als je kind met koorts op de bank ligt, een mobiel die voortdurend afgaat tijdens het eten, of je kind noodgedwongen ergens droppen.
En dan... Dan zie je onverwachts bovenstaand berichtje in zijn schrijfschrift.
Waarschijnlijk denkt hij er over 15 jaar anders over.
Maar vandaag kan mijn dag niet meer stuk !
'T was trouwens in het begin even wennen, mensen die in allerlei genante poses tegen palmbomen hingen voor de fotografen van ons Turkse hotel, maar na een paar dagen wisten we niet beter. Julian begon er zelfs schik in te krijgen. Terwijl wij aan de koffie zaten op een terrasje zagen we hem opeens in de verte gewillig poseren. Erg grappig..
Hou ik normaal niet zo van dit soort geposeerde foto's, nu een reisgenoot ze als verrassing in mijn koffer had gestopt was ik er toch wel blij mee. Heel attent en een leuke herinnering..
"Daar loopt ze joh" riep Julian terwijl hij naar adem snakte.
"De enige echte eigen Lucille". (hij denkt dat dat haar volledige naam is )
Zoals onze lezers weten is Julian trouwe kijker van Lingo. Ik iets minder daar dit programma ons huishouden domineert: om 7 uur moet er gegeten zijn, anders gaat het bord op schoot.
Tot zijn grote vreugde werd hij dankzij onze regieassistente (the lucky girl werkt voor het programma, some people got it all..) uitgenodigd een opname bij te wonen.
Het werd een hartelijk welkom. Julian sloot gelijk vriendschap met zijn enige echte eigen Lucille, werd uitgenodigd aan Kinderlingo mee te doen en mocht ook nog een balletje uit de bak graaien.
Tijdens de opnamen hebben we tussen stem-buiten-beeld JP en het meisje dat de woorden moet intypen gezeten. Een ereplaats vond Julian omdat hij van daaruit zijn nieuwe liefde voortdurend in het zicht had.
Tot slot kreeg hij ook nog een foto met persoonlijke boodschap van haar.
"Jij mag hem ook wel even vasthouden hoor mam", zei hij op de terugweg.
Tja, best zielig natuurlijk als je moeder zonder foto weer naar huis gaat
Verder vond Julian dat ik het programma ook best eens zou kunnen regisseren.
Voor zichzelf zag hij ook meteen een rol. Hij zou die woordjes wel intypen. Tja, alles voor Lucille, hè. ???!!!
Spelletjestest
| Nieuws
|
15 November 2007 | 16:17:09
Gisteren was het dan zover. Julian en zijn klasgenootjes mochten spelletjes testen voor Consumententv en het programma Kassa.
De VARA heeft de afgelopen weken een enquete gehouden naar kinderspelletjes. De 2 leukste en het minst beoordeelde spel mochten Julian en zijn vrienden spelen en beoordelen. Allemaal in het kader van de komende feestdagen natuurlijk.
Snel op een bel slaan, botjes uit een patient verwijderen, en door een doolhof dwalen. Het werd een afwisselende middag. Best bijzonder: midden in een speelgoedwinkel Dokter Bibber, Doolhof en Halli Galli spelen.
De kinderen waren erg enthousiast al vonden ze het wel een beetje lang duren.
Tja, this is tievie men !
Soms moest er iets over, waarop Julians vriend Mees tegen de presentatrice riep:
"dat vraag je nou al voor de derde keer".
En toen iedereen begon te lachen, heel verontwaardigd:
"Ja echt hoor. Dat heb je net al gevraagd".
Nou ja, dat zal er wel uitgeknipt zijn.
De rest kan je straks zien via Consumententv, internet (vanaf dinsdag 20/11) en uitzenddatum Kassa volgt..
Julian in Hart van Nederland
Kinderen | Media
|
27 Januari 2007 | 19:39:31
Omdat ik een beetje grieperig was, ging mijn vader gisteren met Julian naar zwemles.
Kan je dit fenomeen ook eens aanschouwen, riep ik nog.
Zoals jullie inmiddels weten krijgt Julian les in een vrachtwagen. Instructeur/eigenaar ome Joop heeft daar 40.000 liter water in laten lopen en geeft er al jaren kinderen op een bijzondere manier zwemles. Keywords: aandacht en heel veel humor.
De vrachtwagen staat in een loods en het is even wennen als je binnenkomt, want de loods staat vol met troep. Ome Joop is namelijk ook nog 'aannemer'. Een kleurrijk man zoals jullie begrijpen. En dat is niet onopgemerkt gebleven.
Stond er vorige week een groot artikel in de Telegraaf, deze keer kwam Hart van Nederland een kijkje nemen, en werden Julian en zijn opa geinterviewd.
Opa Jan liet weten dat 'het zijn stoutste verwachtingen overtrof', en Julian: 'Dat Ome Joop best wel aardig is.'
Uiteraard hebben we het opgenomen, hieronder het filmpje !.
Voor nu hoop ik maar op niet nog meer reclame: we genieten namelijk volop van de kleine groepjes van Ome Joop !
. 
