Foto's
juliansworld.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
- younes younes m ...
- jvvjv kvkvv ...
- Beste Lieke, Af ...
- Hé Lieke....... h...
- Leuk om weer een rea...
- Hai Lieke, Dat i...
- Pfff wat een verhaal...
- Nou...das een heel v...
- Wat fijn om deze u...
- Jeeetje wat een grot...
Aktuele weer
Discover Adele!
Julians movies
~~~~
~~~~
~~~~
~~~~
Laatste artikelen
En toen..
Toen was het hier even stil.
Want is december normaal al een drukke maand.
Deze keer was het dubbel zo druk.
Het begon natuurlijk met Sinterklaas, het heerlijk avondje waar we veel werk van maken en traditiegetrouw bij ons vieren.
4 dagen samen met Julian zitten zweten op een badmintonracket voor de surprise in de klas, want ok. kgeefuttoe knutselen is nou eenmaal niet mijn sterkste kant, toen ik aan Julian vroeg: " hoe lang zit ie eigenlijk al op badminton" ?
" Hij zit niet op badminton, mam" klonk het droog. 
Zelden zo gelachen. Gelukkig viel het racket toch in de smaak.
~De videoclip met de aankomst van Sinterklaas~
Volgende dag stond ik alweer om kwart over 8 op het schoolplein om de aankomst van Sint te filmen.
Heb met Julians meester afgesproken dat ik een afscheidfilm voor de klas maak, en mag dus geen highlight missen.
En dat zijn er in december nogal wat 
Direct na Sinterklaas door naar Amsterdam.
Waar ik de regie deed van een bijzondere, grote uitzending naar aanleiding van de presentatie van het rapport Misbruik in de Katholieke Kerk.
Voor het eerst kwamen slachtoffers, kerkelijk leiders en politiek verantwoordelijken bij elkaar om over de zaak te discussieren, samen met zo'n 120 man publiek.
Omdat we niet in een kerk terecht konden, geprobeerd een religieuze sfeer te creëren.
This was before:
en zo zag het er tijdens de uitzending uit:
Fotodoeken laten maken van bijna 5 meter hoog, en die speciaal laten uitlichten zodat ze op glas-in-lood ramen leken, schitterende kandelaars uit de Belgische katholieke kerk gehuurd... overal brandende kaarsen.
Producer en ik zijn er weer druk mee geweest, maar het resultaat was prachtig. Ongelofelijk veel complimenten gekregen.
Al blijf ik daar nuchter onder, in dit vak ben je zo goed als je laatste succes.. (zoals een goede vriendin/collega altijd zegt..)
Na deze megashow over naar een iets kleinere, maar net zo belangrijke show (aldus Julian): het kerstfestival van de school.
As ever besloot Julian 2 dagen van te voren dat ie toch graag weer iets wilde doen.
Dus studeerden we met het vaste groepje kinderen nog gauw iets in.
En dat op mijn enige overgebleven vrije dag.. maar ach, het was de laatste keer, en de kinderen zijn zo enthousiast, het was weer erg leuk om te doen.
~Julian & Friends in Moves like Jagger. Voor wie het leuk vindt HIER een compilatie van alle optredens tijdens het kerstfestival ~
En monteerde avondenlang filmpjes.
En toen...
Vandaag zijn we naar de intocht van Sinterklaas in Hilversum geweest.
Never been there.
Want zoals jullie weten hadden wij ieder jaar een feest op mijn werk
met " De Echte ~ miss you Bram~ Sint, Huis- en Hoofdpiet, dus dan worden die nepperds wat lastig uitleggen he.. 
Maar nu gingen we als mental support, voor de jongere kinderen van Julians streetdanceschool die voor Sint mochten optreden.
De optocht was geweldig !
Volgens mij was Sint zoekende naar een alternatief voor Amerigo.
Tja, dit is een beetje decadent misschien.. en past op maar weinig daken.
Maar deze is best hipperdepip, kleurt ook lekker bij zijn tabbert 
Hier moet je als Goed heiligman wel heel stevig voor in je schoenen staan.
Maar dit zou, gezien zijn leeftijd, weer best kunnen ! Wel graag met helm natuurlijk, hebben we weer eens wat te lachen
Met het oog op de crisis, is dit best een lekker goedkoop alternatief.
Rijdt 1 op 100 en bespaart ook nog stro, haver en winterpeen.
En dit is weer een goed wagentje om de mannen in Kunduz te bezoeken.
Tja die jongens verdienen ook een kadootje toch.
Deze klungelaars zijn een kwartier bezig geweest de bocht om te komen, dus nee van deze step wordt Sint niet hap (py)
Dus kwam hij toch gewoon op zijn paard !
Kijk nou an, hij ziet er bijna net zo goed uit als Kees uit Flodder !
En, bijkomend voordeel, hij heeft zijn mijter nog goed op ook !
En al geloven we niet meer in Sint.
Die gratis pepernoten nemen we in tijden van recessie natuurlijk graag aan he.
Daarna door naar de Kerkbrink.
Waar de jonkies van Fit by Rox mochten rocken voor de Sint.
Sint heeft ze na afloop allemaal persoonlijk de hand geschud.
Iets in mij zegt dat er nog lang over nagepraat gaat worden...
En daarna ??
.... gingen wij weer, net als Sint, lekker achter de muziek aan.
Naar huis.
Opwarmen bij een kopje thee en zelfgebakken pepernoten...
Van Flodderbully tot Goed Heiligman...
Tis even wennen.
Maar het kan snel gaan in een carriere, dat blijkt maar weer.
Niet alleen een spannende dag morgen voor het paard (Amerigo is met pensioen) maar ook voor de nieuwe Sint zelf.
Hij schijnt maar weinig tekst te hebben uit angst door voormalige "Bram-believers " ontmaskerd te worden.
Ik verheug mij erop en zet de pepernoten vast klaar !
Enneh..
Staan jullie al in het Grote Boek van Sinterklaas?
Nee ?
Nu doen dan !
Vul HIER je naam in, dan word je ter plekke bijgeschreven en Sint noemt je naam ook nog in een filmpje !
Hoe krijgen ze het voor elkaar ! Big Brother, uhh Sint is watching you !
De pakjesboot is inmiddels op ramkoers en legt morgen aan in Dordrecht.
Vanaf 12.00 uur live te volgen op Nederland 3. Don't miss it..
Aan de hand herkent men De Meester..
Wauw, wat een schitterende film is Kuifje, de nieuwste creatie van regisseur Steven Spielberg.
Prachtig geanimeerd, schitterende beeldovergangen en vette stunts.
Ben onder de indruk.
Of de "echte Kuifofielen" dat ook zijn valt te betwijfelen.
De verhalen uit verschillende strips lopen door elkaar heen.
En Kuifje heeft zijn uitgestreken gezicht verloren.
Verder lijken de heftige actiescenes weinig op het simplisme waarmee Kuifje normaal zijn zaken oplost.
Maar zelf had ik daar weinig last van.
Je verveelt je bij deze film geen moment, spanning en sensatie van begin tot het eind.
Een aanrader !
En hebben jullie dit al gezien ~KLIK~
Toen onze oude kater doodging was het zo leeg in huis.
Dat ik er al gauw weer een poes bij wilde.
Leek mij ook gezellig voor Mazzel, nu hij nog jong en speels is.
In de supermarkt hingen geen briefjes met aangeboden kittens, en voor Marktplaats wordt gewaarschuwd omdat er veel handelaren actief zijn.
Dus besloot ik het plaatselijke Asiel eens te bellen.
"Ja hoor", zei de telefoniste.
"Wij hebben nog kittens en u bent van harte welkom."
Dus samen met een vriendin gaan kijken om Julian op zijn verjaardag de verrassing van zijn leven te bezorgen.
Bij binnenkomst vertelt over de lange lijdensweg van onze vorige kat en uitgelegd dat we op zoek zijn naar een Knuffel.
Geslacht en hoe hij er uit ziet maakt niet uit.
We hadden gehoopt de kittens gezellig te zien rondrennen.
En afgesproken dat degene die op ons af zou komen "hem" zou worden.
Maar de kittens blijken in kooitjes te zitten, en op ons verzoek of we er één uit mogen halen wordt nogal terughoudend gereageerd.
We doen het toch, want je kiest wel een dier voor de komende 15 jaar.
Uiteindelijk valt onze blik op een rood/wit poesje, dat keihard snort, onophoudelijk kopjes geeft en een lieve, timide indruk maakt.
Ik vraag naar haar achtergrond en de asielmedewerkster legt uit dat het poesje met haar moeder gekomen is en dat de kittens rond 8 weken naar een gastgezin gaan om te socialiseren (lees te wennen aan mensen, kinderen, en huiselijke geluiden).
Over het poesje zelf weet ze weinig te vertellen.
Ik besluit de gok te wagen, en vertrek 2 dagen later met een jarige, dolgelukkige Julian naar het asiel om zijn poesje te halen.
We krijgen een paspoortje mee,ik vraag nogmaals naar haar achtergrond maar krijg niet veel meer te horen dan dat het poesje samen met haar moeder in het asiel is beland.
Eenmaal thuis beginnen mij dingen op te vallen.
Zo ligt Totem uuuuurenlang te slapen, hijgt ze na een rondje rennen, en is ze erg klein voor haar leeftijd.
Na een week vertrouw ik het niet en besluit ik het asiel te bellen.....
We hebben een paar heftige nachten achter de rug.
Want Julian is aan de ketting gelegd.
Nou ja, zijn gebit dan.
Hij heeft sinds vorige week een vaste- en buitenboordbeugel tegelijk.
Kan niet meer op zijn zij liggen, en doet geen oog meer dicht.
Tja, dan loop je op je tandvlees natuurlijk.
Weet nog goed dat de tandarts toen hij 4 was zei: "ga maar vast sparen voor de orthodontist. "
Was stomverbaasd, want Julian had een schitterend, recht melkgebitje.
Helaas kreeg hij gelijk.
Het is dringen geblazen in Julians mond.
Het recht van de sterkste (tand) geldt, en das bepaald niet estetisch verantwoord.
Dus moest Julian aan Het IJzer.
Een hoeveelheid waarmee je de Titanic nog vast zou kunnen leggen.
In fase 1 wordt zijn mond uitgerekt zodat alle tanden er inpassen en worden zijn voortanden op een rij gezet. Dat alleen duurt al een jaar.
Dan moet er gewacht tot hij alles gewisseld heeft.
Om op zijn 14de de Beugelbonus (geheel vaste apparatuur) te ontvangen.
Al met al zijn we zo'n 3 jaar bezig.
Dus trek maar vast je portemonee.
De opstartkosten zijn al 750 euro.
Men, wat een geld.
"De Man van 6 Miljoen" noem ik Julian inmiddels.
Of zoals u wilt: The Heavy Metal Man.
't Wordt dus even doorbijten,
voor hij straks zijn tanden kan laten zien..
PS. En dacht ik, dat de beugel inmiddels een geaccepteerd fenomeen op school was, niet dus.. alles wordt in de jungle van de basisschool aangegrepen om elkaar naar beneden te halen. Vandaar dit privébericht..
~Bij gebrek aan strandbeelden eigen foto in de panoramawand gebruikt bij het item: zomer in oktober~
Regelmatig krijg ik de vraag wat ik als regisseur van een Nieuws- en Sportprogramma nu precies doe.
Van een filmregisseur weten de meeste mensen het wel, maar meercameraregie is toch weer nét anders.
Het belangrijkste verschil is dat ik niet over de inhoud ga.
Ben er uiteraard wel nauw bij betrokken, maar er is een redactie die (na research) mogelijke onderwerpen inbrengt.
Eind- en hoofdredactie beslissen welke items in productie worden genomen en sturen verslaggevers op pad.
Aan de hand daarvan stelt de eindredacteur een inhoudelijk draaiboek samen.
Dat draaiboek werk ik dan technisch uit:
beslis welke camera op welke positie staat, en wie in beeld neemt, verzin wat er in de panoramaschermen achter de presentator moet komen, bedenk samen met een grafisch ontwerper hoe animaties er uit moeten zien en neem interviews met meerdere camera's op lokatie op (zoals met de Deense premier, Bill Clinton, de directeur van Shell, president van de Ned. Bank Wellink en Prinses Maxima).
Tijdens de liveuitzending geef ik aan welke bron " actual " wordt gezet, ofwel: wat de kijker te zien krijgt op welk moment..
~zo'n 40 monitoren hebben we in de regiekamer om camera's, inkomende satellietverbindingen, reportages, titels etc te kunnen afkijken, in het scherm met de rode rand schakel je wat de kijker thuis te zien krijgt~
Tijdens de uitzending werk ik nauw samen met een regie-assistente (die het draaiboek maakt, zorgt voor de titels en voorcued) en een technische crew bestaande uit cameramensen, belichters, een geluid, beeld en schakeltechnicus. Een mannetje of 15 dus.
Zoals Joost Prinsen ooit zei: "televisie maken is nog een heel gedoe".
Maar wel een gedoe, waarbij iedere dag anders is en je vrijwel nooit een dull moment hebt. 
Toevallig heeft de NTR vorige week een leuke documentaire uitgezonden over het NOS Journaal. Achter de schermen zie je hoe een uitzending tot stand komt, wat daarbij allemaal komt kijken en (bijna) mis kan gaan.
Van een verslaggever waarmee tijdens beschietingen in Libie de verbinding wegvalt, tot
en met de grapjes tijdens het testen van een satellietverbinding.
Je moet er wel even voor gaan zitten, want het programma is 25 minuten.
Maar zéker de moeite van het kijken waard.
En "en passant" krijg je zo ook een kijkje in de keuken van de Regie..
Pas 6 weken school en nu alweer vakantie !
Hoe cool is dat !
Ik zeg héél cool voor kinderen, iets minder cool voor werkende ouders .
.Met een ingelaste Eurotop en een gelynchte Kadhafi was het bepaald geen rustige week. Dus werd het een vakantieweek met leuke dingen tussen de bedrijven door:
maandag Griezelige cupcakes gemaakt. Lekker klungelen met meel en marsepein.
Altijd leuk... en lekker natuurlijk.
dinsdag Het is hier inmiddels traditie: heeft Julian een pompoen uitgehold.
Dit jaar helaas geen eigen gekweekte maar één van Intratuin.
Ruim een uur heeft hij staan hakken, bikken en beitelen op zijn
angstaanjagende kat..
woensdag Gingen we samen met Timo "down under" in subtropisch zwemparadijs De
Eemhof. Vorige week al geprobeerd te boeken maar er was geen
dagkaart meer te krijgen. Pas vanaf 18 uur 's avonds konden we terecht.
Dus werd het "zwemmen by moonlight" en voor een keertje héél laat naar bed.
donderdag In het kader van Cinekid een film gezien. Nee niet op het festival
maar gewoon via UPC, die tijdens Cinekid speciale filmaanbiedingen hebben
via UPC on demand. Lekker met een bak popcorn chillen op eigen bank.
vrijdag Nam ik de regie van het programma Gesprek op 2 met Paul Rosenmöller
over omdat een collega vakantie had.
Julian ging met opa en oma naar het bos. Nee, geen saaie wandeling, maar een
spannende speurtocht in een gebied vol geheimen.
Vooral als het om de weg ging: ruim 2 uur hebben ze er rondgedoold.
Maar heej, het zonnetje scheen.
Ik zeg "trouble in Paradise" uhhh "the forrest".
zaterdag Spanning en Sensatie.
In alle vroegte werd er 5000 kuub zand midden op straat gestort.
Met dank aan Buurman die zijn tuin wilde ophogen.
ik zeg: gratis entertainment.
En, hoe was jullie Herfstvakantie ???!!
Vorige week was Julian jarig en dat hebben we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan.
Julian zit, ondanks dat hij net 11 is, in groep 8, gaat volgend jaar naar de Middelbare School en ik vrees dat je daar niet meer met een traktatie aan hoeft te komen..
Dus zijn we nog 1 keer los gegaan.
Tegenwoordig tref ik mijn telefoon regelmatig leeg aan omdat Julian er stiekem urenlang Angry Birds op speelt.
Voor wie dat niets zegt: je schiet kwaaie vogels (de zgn Angry Birds, en nee geen idee waarom ze zo kwaad zijn) met een catapult af op een stellage met varkentjes, die je zo moet raken dat de hele boel instort.
Als traktatie hebben we 30 Angry Bird cakelollies gemaakt.
De gezichtjes zijn van marsepein en moest ik in 1 keer met vaste hand in de warme chocolade drukken.
Ik zeg: respect to myself.
Gelukkig had ik hulp van een Meesterbakker (de oma van Romy) net zo'n freak als ik.
Want wat een werk !
Zaterdag kwam de familie en hadden we voor de gelegenheid een Angry Bird taart gemaakt.
De neefjes (inmiddels allemaal al weer 4) waren er ook.
Het was een gezellige chaos.
En zondag was Julians Birthday Beachparty.
In februari vorig jaar kwamen we langs The Beach, een indoorstrandpaviljoen, en sindsdien wist Julian het zeker: hier wilde hij zijn verjaardag vieren !
We hebben er een beachvolleybalveld gehuurd, gegeten en een estafette vijfkamp gespeeld.
Eén van de onderdelen:"how to make a mummie" ofwel transformeer je teamgenoot zo snel mogelijk in een mummie"
" Mijn leukste verjaardag ooit" vond Julian.
Weet niet of hij daarmee zijn feest bedoelt, of toch zijn verjaardagskadootje.
Want mogen we jullie even voorstellen:
Julian heeft de naam verzonnen.
Heb die even opgezocht in Wikipedia en las tot mijn verbazing:
" Een wezen, voorwerp, mens of dier, waarmee een bijzondere band wordt gevoeld".
Toepasselijker kan niet na alle ellende rond de dood van onze oude kater.
Iedereen is weer blij, zelfs onze Huis-Hooligan Mazzel.
En zo kwam er een eind aan een enerverende feestweek.
En zo kwam er een eind aan een enerverende feestweek.
Gelukkig mogen we weer even een jaartje uitrusten
Categorieën
Aktuele weer
http://www.deezer.com/track/2930797
Ik Tweet
Powered by Mijndomeinwebsitemaker.nl